Drobiazgi

Zrujnuję się na rukolę – część 1

AUTOR

Katarzyna Michalczak

Poetka, redaktorka, doktorka socjologii, masażystka twarzy. Współredaktorka „Drobiazgów”. Jej pierwsza książka z wierszami, „Pamięć przyjęć”, wydana dzięki Nagrodzie Głównej w Konkursie im. Jacka Bierezina 2016, otrzymała 1 miejsce w Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Artura Fryza na najlepszy poetycki debiut książkowy roku 2017. Jej zbiór opowiadań „Klub snów” ukaże się w roku 2019 nakładem Wydawnictwa Cyranka. W sprawie drugiej książki z wierszami o wstępnym tytule „Tysiąc saun” jest po słowie z innym wydawnictwem.

1. obudź się

 

smażone banany i baza pod łóżkiem – taras całkiem pusty – Eustachy przemienia się w smoka – niebieskie oczy w lesie to na deszcz – jakie masz plany na lato? – uwielbiam dostawać w twarz – miałam tylu kochanków, teraz jestem czysta – magia i miecz, zagramy? – mam troje dzieci, to razem czworo – chodź wciśniemy je pod siedzenie – klaun atakuje od środka – mój księciu, tańcz ze mną – obudź się – przestań pierdolić – następny cios – i następny – wolę uciekać niż dowiedzieć się, przed czym – mam na sobie czarne czeszki – gdy się boję, nie boli

 

2. oddech

 

zawsze sprawdzać skład słodyczy – chodź to cię posmaruję – chodź – no chodź! – powiedz mi wszystko natychmiast – komunikacja!? nie wiem co mnie podkusiło – uwielbiam dostawać w twarz – rzuciłam kawę, bo mi szkodzi – jedynie szkoda tej kurewskiej dupy – to tylko seks, ale we śnie oddech mamy równy – a tamto to było takie wyszarpywanie – dziecko wystarcza na pierwsze trzy lata, a potem co?

 

 

3. ciuch

 

w trzypokojowym mieszkaniu zwijasz dywan, zawieszasz szmatki – słowo dziwka ma w sobie tyle ciepła – pomarańcze do łóżka bo zauważył że lubię – uwielbiam taki śmieciowy ciuch – to tylko seks, ale we śnie oddech mamy równy – zrujnuję się na rukolę – mamy nie ma, pojechała na konferencję „Jak dzieci wpędzą nas do grobu” – nie lecisz na mnie to mnie rzuć – wolność to nie chcieć miłości

 

4. nóż

 

jako stara gruba baba też byś była piękna – pamiętaj, że papieros zawsze będzie pierwszy – odkąd zaszłam w ciążę, nie czuję się samotna – też postrzegam to kwantowo dość – nigdy więcej nie rzucaj we mnie nożem – to był żart – przykro mi, ale wiersze są jak kasza – przyjechałaś na swoim trzepaku? – nowa historia nie tak łatwo – dziewięć razy z rzędu właściwie mi wystarczy – musi wrzucać obierki do zlewu  – musi bać się osy – zawsze gdy ładnie wyglądam, chciałabym cię spotkać

 

 

Projekt „Zrujnuję się na rukolę” powstał w roku 2013 i w tym samym roku otrzymał Nagrodę Specjalną w Konkursie im. Jacka Bierezina na najlepszy projekt debiutanckiego tomu poetyckiego. Na Drobiazgach w ramach cyklu projekt po raz pierwszy – i być może jedyny – publikowany jest w całości. 

 

Ilustracja: Natalia Kulka.

Natalia Kulka – ilustratorka, graficzka i tatuatorka. Ukończyła ASP w Krakowie. Spędziła dwa lata w Finlandii, ilustrując fiński magazyn o polityce zagranicznej oraz sprzątając. Prowadziła magazyn rysunkowy „Zeszyt” i współorganizowała wystawy towarzyszące publikacji. Z grupą rysowniczek Dream Team wydała album komiksowo-rysunkowy „Prace i robótki” w wydawnictwie Centrala. Współpracuje jako rysowniczka z pismem prowadzonym przez PAN: „Studia Litteraria et Historica”. Tatuuje, czyli poszerza terytorium rysowania. Więcej jej prac można obejrzeć na stronie: http://lakulla.blogspot.com/.

 

drukuj

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *