Drobiazgi

Ćwiczenia w nieposiadaniu

AUTOR

Katarzyna Szaulińska

Urodzona w roku 1987, publikowała wiersze, opowiadania i komiksy w „Fabulariach”, „Helikopterze”, „Wakacie”, „Zadrze”, „Kulturze Liberalnej”, „Chimerze” oraz na stronie „Odry” w dziale Pocztówki Literackie Karola Maliszewskiego. Napisała scenariusz komiksu o depresji „Czarne Fale” i monodram „Córcia” wystawiany w Teatrze WARSawy. Jest laureatką 13. edycji Połowu poetyckiego organizowanego przez Biuro Literackie.

gdy się dobrze zastanowić niewiele odróżnia kwintę od rozciągania w biodrze

 

daleko od ziemi są wysokie dźwięki
łapane ustami ryby pod prąd czasu
o nie dziw się mojej uniesionej głowie
pieśń unisono nie chce towarzystwa
dźwięk połamany zjada przypadki
i wolny jazz co z dala od uszu
tańczącą zgina kolanem do ziemi

 

 

bardziej

 

wodo
czy pamiętasz każdą zmianę mojej pogody
śmierć zwierząt i dojrzewanie jagód
czy pamiętasz kiedy pierwszy raz susza była tak przerażająca
czy pamiętasz ten strach
bo choć jesteśmy razem nie wiem czemu czasem milczysz
a kiedy mnie chce się pić mówisz: chce ci się pić

a choć widziane z góry straciłybyśmy tę jasność
to tu gdzie jestem widzę kształt granicy i kształt moich nóg
obok ryb i czubków sosen
i lśnienie mokrych kamyków na brzegu

lecz które ma większy ciężar
wlane na wagę las czy jezioro
moja twarz czy ta w wodzie objęta kręgiem nieba

a w klepsydrze
z góry do dołu czas skroplony na podobieństwo całunów turyńskich i wierszy
z dołu do góry
dziwię się swojemu odbiciu
w odstępie danym mi by patrzeć
a nie jak ryby żywić się lustrem

wodo
która odbijałaś las czy jesteś inną niż ta która odbijała miasto
i czy odbicia istnieją w twojej pamięci
czy rysują ci tylko kształt nieprzeniknienia

i te wszystkie burze obraz w mętnej tafli
nie słyszysz nawet: pytam która z nas się zmieniła

a może
woda las i ja
pełzniemy wzdłuż czasu nie wprost lecz po okręgu
wracając co krok do źródeł
bo linia prosta też się zwija w kłębek
jak kot na słońcu i samotne dziecko

 

Ilustracja: Ola Wasilewska. 

Ola Wasilewska (1989) – graficzka, wideoklipperka, słowoskładaczka. Tworzy hiperteksty („Zembla,” 2013; „Brzydkie sny”, 2013, „Ersatz Israel”, 2014). Redaktorka czasopisma literackiego „Wakat/Notoria”, dla którego od lat tworzy wideopoezję i klipy do wierszy. Współtworzy „Sklejkę”, feministycznego zina z poezją kobiet, przybierając takie imiona, jak Arnold Jamnik, Fasolowy Charlie i inne. Jej wieloekranową animację „Physiologus” wyświetlano na fasadzie Muzeum Sztuki Współczesnej w Zagrzebiu (2015). Wraz z Markiem Sobczykiem odpowiedzialna za projekt plastyczny „Warkoczami. Antologii nowej poezji” (2016).

drukuj

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *