Poszukiwania. Awangarda i styl narodowy w II RP

Stwierdzenie, że sprzeczności konstytuują historię wydaje się bardziej niż banalne, jednak zarówno głównonurtowa opowieść o narodowej historii, jak i jej popkulturowe wariacje właściwie nie podejmują tego tematu, o ile nie przybiera on postaci jaskrawego konfliktu miedzy „czerwonymi” i „białymi”, między „patriotami” a „zdrajcami”, etc. Dylematy tożsamościowe w młodej, niepodległej Polsce to temat analizowany nader często i paradoksalnie chyba częściej jeszcze nierozumiany. Rozdarcie między identyfikacjami etno-religijnymi albo ideowymi było wszechobecne i stanowiło podstawę pejzażu społecznego międzywojennej Polski. Zatem pojawienie się wymykających się afirmującym narodową konsolidację propozycjom politycznym programów artystycznych oraz ideowych nie było wyrazem „opozycyjności”, czy „aberracją”, ale raczej zupełnie naturalnym efektem kondycji społeczno-kulturowej tamtych lat.